Simone


Ik ben geboren op 25 juni 1975 in Veghel. Toen ik bijna zeven was, kreeg ik een broertje. Ik ging naar het gymnasium en studeerde Nederlands in Nijmegen, Utrecht en Amsterdam. Ik werkte in een boekhandel, ik werd verliefd, ik maakte fouten, grappen, er af en toe een zooitje en soms gelukkig ook wat moois van.
Ik hou van alle dieren met vier poten en een vacht. De eekhoorn is mijn favoriet.
Ik word blij van alleen zijn en rake zinnen. Ik word ook blij van sporten, hard lachen, Libanees eten, mijn ohana en mijn vrienden. Van de seizoenen, een turquoise zee, knappend haard- of kampvuur, vrij zijn, gebarentaal, mensen met een passie, een blauw koffertje en een typemachine op zolder.
Ik word boos, nee laaiend, van ongelijkwaardigheid. Ik erger me aan arrogante mensen. Discussiëren vind ik stomvervelend.
Bang ben ik voor van alles. Enge films. Skiën. Achtbanen. Aaaaaah! Kunnen we het over iets anders hebben, please?

Ohana
is een van mijn lievelingswoorden. Het betekent zoiets als ‘grote familie’. Ik kom uit een hele grote familie; ga maar naar Oost-Brabant en Noord-Limburg, dan zul je eens zien hoeveel Artsen er zijn. In Qatar kun je er ook een paar tegenkomen, maar dat is weer een heel ander verhaal.
In veel talen is het woord voor ‘familie’ trouwens hetzelfde woord als voor ‘gezin’, wist je dat?
Mijn superfijne gezin bestaat uit Ruud, Anemoon, Saveer en Lutein en onze hond Patou.
Ons huis staat op een hoek onder zestien eikenbomen in een dorp, iets ten noordoosten van het midden van het land. In de tuin wonen roodborstjes, spechten, duiven, musjes en meesjes, eekhoorns en af en toe ook egels. Soms geven we die voor de lol ook namen; dan wordt de familie opeens nóg groter.

Blauw koffertje
Als kind had ik een blauw koffertje en zodra ik langer dan een dagdeel van huis ging, sleepte ik het met me mee. Al mijn lievelingsboeken zaten er namelijk in! Ik verslond boeken van Scandinavische schrijvers als Astrid Lindgren en Ulf Stark en alles van Anke de Vries en Jaap ter Haar.
Mijn koffertje is al heel lang geleden kapot gegaan; overbelast, vrees ik. Als ik het nu nog had gehad, zou ik er ook Young Adults in hebben gestopt: boeken voor jongeren, geschreven door bijvoorbeeld Benjamin Alire Saenz, Julian Barnes, Sarah Crossan, Nicola Yoon, Susin Nielsen, Margje Woodrow of Derk Visser. 

Typemachine op zolder
Mijn vader had er een op zolder staan, vroeger. Als het regende, hoefde ik niet buiten te spelen van mijn moeder. Dan mocht ik naar boven. Ik trok mijn rode badjas aan over mijn kleren – het was daar koud – en typte blaadje na blaadje vol.
Als ik schrijf, heb ik totale controle over de wereld die ik schep. Eindelijk! Wat ook een groot voordeel is: door te schrijven ga ik de mensen en dingen om me heen beter begrijpen.
Iemand met veel verstand van boeken mailde me laatst dat mijn schrijfstijl  wat weg heeft van die van Sue Townsend. Wat een compliment! Ik boog spontaan als een knipmes en stootte keihard mijn kop aan de rand van mijn bureau.