Simone

What’s in a name, zeggen ze wel eens. Heel veel! Als ik twee weken eerder geboren was, had ik namelijk Marieke Arts geheten. Maar de buren kregen eerder een kind dan mijn ouders. Twee weken eerder, dus. Het was een meisje. En je raadt het al: ze noemden haar Marieke.
Gelukkig waren mijn vader en moeder heel flexibel. We verzinnen wel wat anders, dachten ze. Uiteindelijk hebben ze me vernoemd naar een collega. Op een dag wilde ik natuurlijk weten wie ze dan was en hoe ze eruit zag. Mijn vader antwoordde: ‘Een stoer wijf met een bos prachtige rode krullen en veel humor.’
Hoera!
Bedankt voor mijn naam, pap en mam.

Ik ben auteur, Schoolschrijver, gastdocent bij Kunst Centraal, en freelance docent Nt2. Vier keer per jaar ben ik ook voorzitter van een leeskring van zes lieve dames die allemaal mijn moeder hadden kunnen zijn en waarvan het één gelukt is om in ieder geval mijn schoonmoeder te worden.

Thuis is voor mij een huis in een dorp in het midden van het land en daar iets ten noordoosten van, op een hoek, onder zeventien eikenbomen. Mijn huisgenoten zijn mijn lief, onze drie blije meiden en de hond, Patou. In de tuin wonen roodborstjes, spechten, duiven, musjes en meesjes, eekhoorns en af en toe ook egels.
We hebben ook lang in de stad gewoond, in Utrecht. Ik houd van steden. Maar ik word pas echt ‘zen’ in de natuur er omheen. Misschien komt dat omdat ik opgegroeid ben in een dorpje in Noord-Brabant? Zou best kunnen.